Żywienie

Pies: drapieżnik czy wszystkożerca? 

W epoce paleolitu ludzie prowadzili koczowniczy tryb życia utrzymując się przy życiu głównie z łowiectwa - polując na dużą zwierzynę, rybołówstwa i zbieractwa. Przypuszczalnie w tym czasie za gromadami ludzi podążały też psowate – prawdopodobnie samotnie żyjące słabsze wilki, być może odtrącone przez stado. Korzystały z resztek pożywienia pozostawionego przez ludzi – kości, niejadalnych dla człowieka lub trudnych do uniesienia przez ludzi części zwierząt. Przez setki lat  psy coraz bardziej zbliżały się do człowieka pomagając mu w polowaniach. Gdy  człowiek nauczył się uprawy roślin i udział mięsa w jego diecie spadł psy z konieczności wykształciły w sobie zdolność do trawienia węglowodanów. Był to sposób na przetrwanie okresów gdy nie było dostępne mięsne pożywienie lub gdy było go za mało. Psy jadły wtedy resztki potraw mącznych zostawianych przez ludzi oraz dojrzałe owoce (głównie jagody i przejrzałe, spadłe większe owoce jak jabłka, śliwki, gruszki). Przystosowanie do trawienia węglowanów polega na produkowaniu amylazy trzustkowej - enzymu pozwalającego trawić wielocukry. Okazuje się, że zdolność wytwarzania przez trzustkę amylazy do trawienia węglowodanów to w zasadzie jedyna istotna różnica w budowie przewodu pokarmowego psa i wilka. Próżno szukać innych różnic, popatrzmy na szczegóły budowy anatomicznej psa:

Główne cechy przewodu pokarmowego psa  tak jak u wilka to: image

Uzębienie drapieżnika. W pysku psa znajdziemy mocne zęby:

a.       Kły do chwytania zdobyczy i rozszarpywania ofiary

b.      Przedtrzonowce do przytrzymywania i duszenia ofiary oraz odgryzania kawałków mięsa

c.       Siekacze do obskubywania kości z mięsa

d.      Zęby trzonowe do miażdżenia kości

Żuchwa psa tak jak wilka jest zdolna tylko do ruchu w kierunku pionowym – pies może tym ruchem zmiażdżyć kość ale nie może rozetrzeć na miazgę zbóż i innego pokarmu roślinnego tak jak to robią roślinożercy i wszystkożercy u których żuchwa wykonuje także rozcierające ruchy poziome.

Ślina psa nie zawiera amylazy  w przeciwieństwie do roślinożerców i wszystkożerców, u których proces trawienia węglowodanów pochodzących głownie ze zbóż zaczyna się już w jamie ustnej podczas żucia.

Gardło – szerokie i elastyczne umożliwia połykanie bardzo dużych kęsów mięsa bez konieczności ich rozdrabniania

Żołądek o bardzo kwaśnym odczynie umożliwiający trawienie mięsa i kości. 

Krótki przewód pokarmowy – wystarczający do tego aby produkty trawienia mięsa przeniknęły do krwi ale zbyt krótki do skutecznego trawienia dużych ilości węglowodanów (mięso jest trawione głównie w żołądku, węglowodany są trawione w jelitach). 

Jaki z tego wniosek?  – pies jest mięsożercą z dodatkowo wykształconą zdolnością do trawienia pokarmu pochodzenia roślinnego. Do budowy mięśni, chrząstek stawowych, sierści i pazurów pies potrzebuje łatwo dla niego strawnego źródła białka zwierzęcego (tak ma zbudowany żołądek).  Głównym źródłem energii jest dla psiego organizmu tłuszcz zwierzęcy a rośliny stanowią źródło niektórych witamin oraz mogą być źródłem energii w sytuacjach kryzysowych, gdy brakuje pokarmu mięsnego. To oznacza, że podstawą psiego pożywienia zawsze powinno być mięso i podroby a pokarm roślinny powinien stanowić uzupełnienie diety.

Istotnym składnikiem naturalnej psiej diety są też surowe kości – spełniają one trzy ważne funkcje. Pierwsza to dostarczanie wapnia niezbędnego zarówno do budowy własnego szkieletu jak i zachowania funkcji życiowych, wapń odpowiada za kurczenie i rozkurczanie się mięśni, wpływa na krzepliwość krwi i szczelność naczyń krwionośnych. Wapń w organizmie mięsożernego zwierzęcia pełni tez bardzo ważną funkcję równoważenia nadmiaru fosforu zawartego w mięsie. Nadmiar fosforu prowadzi do uszkodzenia nerek a dzięki spożywaniu wapnia wraz z posiłkiem mięsnym jest wiązany w procesie trawienia z cząsteczkami wapnia i w nierozpuszczalnej formie wydalany wraz z kałem.  Druga funkcja kości w diecie to utrzymanie zdrowia zębów i dziąseł – pies ogryzając i obskubując kości z resztek mięsa dokładnie czyści swoje zęby.  Trzecia funkcja ma związek z zachowaniem psów i ich naturalną potrzebą żucia i gryzienia. Żucie uspokaja psa i dostarcza mu zajęcia. Psy pozbawione możliwości ogryzania kości często rozładowują nudę i napięcie gryząc meble, buty lub inne przedmioty. 

W dzisiejszych czasach w psim pożywieniu dominują gotowe karmy, są wygodne do podania - sypiemy je do miski prosto z worka lub nakładamy z puszki.  Jednak problem polega na tym, że na rynku są obecne produkty zarówno o dobrej jakości wzorowane na naturalnym sposobie odżywiania psowatych i jak i takie, które spełniają zaledwie minimum potrzeb bytowych psa zawierając przy tym białka niskiej jakości i  niepotrzebne wypełniacze. O tym jak rozpoznać dobra karmę piszemy w odrębnym artykule

Promocje

Nowości

Sklep internetowy na platformie SKY-SHOP Sklep internetowy
Proszę czekać ...

Informacja

Zalogowano poprawnie